Canadese cocktails

Canada’s cocktailcultuur is stiller dan die van de zuiderbuur, maar bracht één drink voort die zo gedurfd vreemd is dat hij een nationale obsessie werd. De Caesar — in 1969 in Calgary uitgevonden door bartender Walter Chell — wordt gebouwd op vodka, Clamato-sap, hot sauce en Worcestershire, met een rand van selderijzout en garneringen van ingemaakte bonen tot hele kreeftenstaarten. Canadezen drinken er meer dan 400 miljoen per jaar, en de rest van de wereld weet nog steeds niet helemaal wat ze ervan moeten vinden. Maar naast die geliefde eigenaardigheid gaat Canada’s bijdrage dieper dan de meeste mensen beseffen. De rye whisky van het land — ooit de populairste spirit in Noord-Amerika — was de oorspronkelijke ruggengraat van de Manhattan en de Old Fashioned voordat de Prohibition de toeleveringsketen verstoorde en bourbon het overnam. Canadese bars hielden de cocktailcultuur levend tijdens Amerika’s droge jaren, met grenssteden als Windsor en Montreal die toevluchtsoorden werden voor dorstige Amerikanen die bereid waren een grens over te steken voor een fatsoenlijke drink. Het is een nalatenschap gebouwd op gastvrijheid, goede whisky en één glorieus vreemde tomatencocktail.